پرش به

به جامعه مجازی هواداران باشگاه یوونتوس خوش آمدید
شما هم اکنون در حال مشاهده انجمن ها به صورت کاربر مهمان می باشید.در این حالت شما دسترسی به تمامی امکانات انجمن ندارید و امکان دریافت فایل ها به جز خود IPB را ندارید. اگر که عضو سایت می باشید اینجا را کلیک نمایید. در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا را کلیک نمایید. عضویت در سایت رایگان می باشد!

تصویر

خاطراتی به رنگ سیاه سفید

* * * * * 1 رای

  • لطفا وارد حساب کاربری خود شوید تا بتوانید پاسخ دهید
564 پاسخ برای این موضوع

#561
اون که من دوسش دارم

اون که من دوسش دارم

    هوادار یوونتوس

  • اعضا
  • 365 ارسال

^^^

متن بسیار زیبایی بود :53:
والری لوبانوفسکی دربارش گفته بود که مثل مارادونا تکنیک قابل ملاحظه ای دارد او میتواند هر لحظه تصمیم بگیرد و سازماندهی دفاعی حریف رو تحت تاثیر قرار دهد.
این تزار روس( Lo Zar, Sasha) و مرد اصالتا اوکراینی از تیم ملی شوروی سابق که در ملتهای 1988 درخشیده بود به یوونتوس اومد ولی متاسفانه در دوران خوبی به تیم اضافه نشد و نتونست از ستاره ها بشه ( قرار بود که جانشین پلاتینی بشه .)
توی اون دو سال مربیش زوف بود  ولی وقتی مایفردی استاد مایفردی به یوونتوس اومد گفت بازیکنان شوروی رو نمیخوام و از یوونتوس رفت
حتی اون زمانها حرفش بوده که باید توپ طلا بگیره و حتی گویا نامزد توپ طلا هم بوده(شوروی تیم خیلی خوبی بود)
اولین بازیش دقیقا 30 سال قبل و در 14 سپتامبر 1988(23شهریور 1367) برای یوونتوس انجام شد 

  • حامد, eⁿzº, tecra و 3 فرد دیگر از این پست تشکر کرده اند

#562
حامد

حامد

    بازیکن ذخیره یوونتوس

  • اعضا
  • 2126 ارسال

پائولو دي‌كانيو را با نخستين يوونتوسي كه بدان عاشق شدم به خاطر مي‌آورم. بازيكن جنجالي فوتبال ايتاليا (البته در سالهاي بعد) كه با بدشانسي در دوره حضور مهاجمان نامدار يوونتوس در ابتداي دهه 90 ميلادي (باجو، اسكيلاچي، كاسيراگي، راوانلي و ويالي) هرگز نتوانست بدرخشد. مهاجم 22 ساله‌اي كه با هزاران اميد از لاتزيو به يووه ترانسفر شد اما حتي با وجود بيش از يكصد بازي با لباس بيانكونري‌ها، به تعداد انگشتان دو دست نيز براي اين تيم گلزني نكرد. حضور او به عنوان يار تعويضي در دو ديدار رفت و برگشت فينال جام يوفا در سال 1993 به جاي باجو و توريچيلي با شماره 15 تصويري هرچند رنگ و رو رفته در گذر ايام اما خاطره‌اي ماندگار در حافظه سياه و سپيدم يوونتوسِ ذهنم است.

 

3p5d_d122edeee506c9c7d8dded89bbf07f6f.jp


  • GioVanni Agnelli, eⁿzº, ace of glass و 3 فرد دیگر از این پست تشکر کرده اند

#563
Dreamer

Dreamer

    The Lost

  • اعضا
  • 1915 ارسال
  • LocationKhorram Abad
داریم ب بازی با ناپولی نزدیک میشیم و ی خاطره ای از اون موقع یادم افتاد!

اون فصل با چیرو فرارا خوب شروع کرده بودیم اما کم کم نتایج بد شروع شد و ی بازی میبردیم ی بازی میباختیم هنوز نمیدونستم ب قهرمانی امیدوار باشم یا ن! بازی با سمپدوریا رو 5.1 بردیم! سمپدوریای دلنری تا اونجای مسابقات شگفتی ساز شده بود و حتی تنها تیمی بود ک اینتر مورینیو رو برده بود! تیم دوم جدول هم بودن... دیگه فک میکردم مدعی هستیم اونموقع نت نداشتم زدم اخبار ورزشی گفت نیمه اول بازی یووه.ناپولی دو هیچ ب نفع یووه تموم شده... منم جلو داداشم کلی پُز دادم و گفتم این کمه! حداقل ب اینا هم 5 تا بزنیم راضی میشم! بعدم هیچی دیگه نیمه دوم 3 تا خوردیم و باختیم😁 هفته بعد دوباره 5 تا ب آتالانتا زدیم ولی دیگه فهمیده بودم اون فصل فاجعه در انتظاره!
  • حامد, eⁿzº, tecra و 4 فرد دیگر از این پست تشکر کرده اند
ما در رنگها زندگی می کنیم اما رویاها سیاه و سپیدند...

#564
اون که من دوسش دارم

اون که من دوسش دارم

    هوادار یوونتوس

  • اعضا
  • 365 ارسال

داریم ب بازی با ناپولی نزدیک میشیم و ی خاطره ای از اون موقع یادم افتاد!

اون فصل با چیرو فرارا خوب شروع کرده بودیم اما کم کم نتایج بد شروع شد و ی بازی میبردیم ی بازی میباختیم هنوز نمیدونستم ب قهرمانی امیدوار باشم یا ن! بازی با سمپدوریا رو 5.1 بردیم! سمپدوریای دلنری تا اونجای مسابقات شگفتی ساز شده بود و حتی تنها تیمی بود ک اینتر مورینیو رو برده بود! تیم دوم جدول هم بودن... دیگه فک میکردم مدعی هستیم اونموقع نت نداشتم زدم اخبار ورزشی گفت نیمه اول بازی یووه.ناپولی دو هیچ ب نفع یووه تموم شده... منم جلو داداشم کلی پُز دادم و گفتم این کمه! حداقل ب اینا هم 5 تا بزنیم راضی میشم! بعدم هیچی دیگه نیمه دوم 3 تا خوردیم و باختیم هفته بعد دوباره 5 تا ب آتالانتا زدیم ولی دیگه فهمیده بودم اون فصل فاجعه در انتظاره!

عجب خاطره ای بود  :53:عالی

اون بازی که شما میگی 

http://bianconeri.ir...اره-ادگا/page-3

مصدومیت کامورانسی و اخراج آماتوری  و بقیه ماجرا :1:


  • eⁿzº, tecra, ace of glass و 2 فرد دیگر از این پست تشکر کرده اند

#565
حامد

حامد

    بازیکن ذخیره یوونتوس

  • اعضا
  • 2126 ارسال

يوونتوس هرگز جهشي به سوي تاريكي نبود!

 

برجسته‌ترين بازيكن بلاروس در 50 سال اخير به انتخاب يوفا براي ما غريبه است؛ شايد براي بسياري از هوادارانِ نسل جديد يوونتوس نيز شناخته شده نباشد اما آنها كه او را مي‌شناسند از علاقه و توجه ويژه دينو زوف به او آگاه هستند. سرگئي آلينيكوف اين روزها در تدارك تولد پنجاه و هفتمين سالگرد تولدش است. هرچند 15 سال پس از ترك تورين يكبار ديگر براي حضور در كادر مربيگري آكادمي يوونتوس به اين شهر بازگشت اما همانند دوران بازي‌اش زياد دوام نياورد و نهايتاً به وطنش بازگشت با اين تفاوت كه اين بار پسر 16 ساله‌اش را در ايتاليا گذاشت تا شايد فوتباليستي شبيه او شود؛ اتفاقي كه دست‌كم تاكنون نيافتاده و آرتور آلينيكوف پاي در باشگاهي فراتر از نوارا نگذاشته است.

 

سرگئي آلينيكوف در تابستان 1989 به همراه ديگر هموطنش الكساندر زاواروف به يوونتوس پيوست. هنوز 9 بازي بيشتر براي يووه نكرده بود كه در رقابت‌هاي اروپايي با لباس بيانكونري‌ در مقابل نخستين تيمِ دوران ورزشي‌اش، «دينامو مينسك» قرار گرفت؛ همان باشگاهي كه اولگ بارزارلوف مربي سابقش در آنجا به او گفته بود: «روزي به روياهايت در فوتبال دست خواهي يافت؛ آن روز اين حرف من را به خاطر بياور» و آن ديدار همان روزي بود كه نخستين مربي‌اش به آن وعده داده بود: يوونتوس - دينامو مينسك.

 

بازيكن 28 ساله تيم ملي اتحاد جماهير سوسياليستي شوروري، هافبكي تكنيكي و باهوش در ميانه ميدان بود. او در تيم تحت هدايتِ دينو زوف همواره بازيكني ثابت بود و در اولين و آخرين فصل حضورش در يوونتوس (فصل 1989 – 1990) به بازيكن مورد علاقه سنگربان افسانه‌اي فوتبال ايتاليا مبدل شد. گلزني‌هاي سالواتوره اسكيلاچي و تب و تاب فوتبال ايتاليا براي برگزاري جام‌جهاني در نهايت باعث شد يووه با همراهي آلينكوف به رتبه‌اي بهتر از چهارم در رقابت‌هاي سري آ دست پيدا نكند. اما در اروپا يوونتوس با غلبه بر ديگر تيمِ ايتاليايي؛ فيورنتينا، قهرمان جام يوفا شد. در كنار اين جام اروپايي، او با يووه فاتح جام كوپا ايتاليا نيز شد تا با يك فصل و كسب دو جام، يوونتوس را به مقصد ناحيه آپوليا و باشگاه سرشناسِ آن «لچه» ترك كند.

 

او در مورد دوران حضورش در يوونتوس مي‌گويد: «انتقال به يوونتوس قطعاً جهشي به سوي تاريكي نبود و اگر بار ديگر به آن دوران بازگردم به آنها خواهم پيوست. به يووه پيوستم تا پيروزي‌هاي بزرگ را تجربه و در دوران ورزشي‌ام ثبت‌شان كنم. مي‌دانستم در پست من بازيكنان مهم ديگري در اين تيم توپ مي‌زنند اما من فوتبالِ بدون چالش را هرگز دوست نداشتم. من با جسم و روحم در زمين بازي مي‌كردم و اين بخشي از شيوه بازي من در آن دوران بود؛ سبكي كه نسخه‌اش توسط والري لوبانوفسكيِ بزرگ برايم تجويز شده بود: «هميشه در زمين ايفاگر نقش سربازِ جان بر كف باش!»

 

آلينيكوف در تك فصل حضورش در جمع بيانكونري‌ها 43 بازي انجام داد و سه بار نيز گلزني كرد. او در سال 1990 با پيوستن ستاره بولونيا در آن سالها؛ لوئيجي مايفردي به يووه به لچه پيوست تا با آنتونيو كونته‌ 21 ساله همبازي شود؛ بازيكني كه قرار بود سالها بعد بازوبند كاپيتاني يووه را بر بازوي خود ببنند.

 

0qv2_figurina-calciatori-panini-1989-90-


  • AAG, eⁿzº, tecra و 2 فرد دیگر از این پست تشکر کرده اند





0 کاربر در حال خواندن این موضوع است

0 کاربر، 0 مهمان و 0 عضو مخفی